Reklamy krzyczą do mnie – zrzuć zbędne kilogramy.

Tere fere.

Zrzuciłam i miałam zmarchy jak bibuła karbowana.

Biust mi wówczas opadł i ręce i nogi ( uda i ramionka) były szmaciate.

W ramach walki z reklamą zjadłam :

-         w dwa dni 170 gram Toblerone mleczne – pychota

-         ciasto drożdżowe nie wiem ile z mlekiem – niam

-         normalne posiłki – moje normalne – ale ja jem inaczej ( masło jem, pieczywo jem ale mało, mleko piję – mlekoman jestem, sery jem, mięso chude i ryby – ale jakoś nie mam ostatnio za dużo ryb onych)

-         kawę piłam bo zapach lubię

-         herbatę bo nie wiem czemu

-         chałwę bo lubię i nie będę się zabijała nie jedząc

-         jabłka – dużo

-         mandarynki – dużo

-         cukierki trufle, żeby się nie zmarnowały

Słodycze wyszły i zakończyłam słodkie.

Do tego ja raczej słone jedzenie jem.

Nie najem się żadnymi naleśnikami i żadnymi słodkimi potrawami.

I nie napije się wodą czystą. Musi być gazowana. Lekko ale gazowana. Mam tak od dziecka i gazowaną woda można mnie było przekupić. Ale mineralną, nie jakimiś słodkimi dziwactwami.

Preferuje wino i nalewki ( te drugie własnej roboty , nie tylko mojej ).

Wódka mnie nie kręci, bo jej smaku nie czuję a co za tym idzie sensu w piciu chemii nie widzę.

NIE PALĘ i nie mam zamiaru palić !!!

Miałam bardzo stresujący czas i mam nadal, bo mały kawałek mojej rodziny dokłada mi do stresu dodatki nadzwyczajne.

Jak były przestał, to znalazła się jedna taka, co daje jak automat.

Ale przeczekam.

I modlę się modlitwami wszelakimi, aby popatrzeć jak to jest dobrze tam, gdzie mnie nie ma.

I jak popatrzę i uda się zrobić małą wielką ucieczkę, to będę najlepszym łagodnym stworzeniem na tym świecie, który mnie otacza.

Jak ja marzę o spokoju, ciszy, łągodności, braku zgiełku, prostocie i żeby nie było słychać windy i samochodów i krzyków i samolotów.

Za dużo???

Nie !!!

Jeszcze żeby woda była. Taka jakaś morska, jeziorna, rzeczna albo stawowa.

Bo ja mam tak, od dziecka, że jak tam gdzie mnie los rzuca, wody nie ma, to ja jej szukać muszę.

Bo ja bez wody nie mogę i nie potrafię. 

Za sucho mi i oddychać nie mam czym.

To ja sobie marzę i robię czapki na drutach.

Jak się zima zdecyduje, będą jak znalazł.